آخرین بروز رسانی سایت یکشنبه 1 مهر 1397
 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

  

 

 

 

  

 
 
یک، دو، سه: یک
یک، دو، سه: دو...
این صدای آشنای کودکان در زنگ ورزش است که همیشه یادآور بازی، شادی و هیجان است. این صدا همیشه در روزهای درمان در گوش سیاوش تداعی می‌شد و به او می‌گفت سرطان به معنی خداحافظی با ورزش مورد علاقه‌اش و پایان قهرمانی نیست. سیاوش هر شب خواب مدال‌های رنگی را بر گردن انداخته می‌دید. خواب تمرین‌های سخت، اردوهای ورزشی، سفر برای کسب مدال‌های قهرمانی و این خواب‎ها برای او خیلی لذت بخش بود. او با تمرین صبر و امید خیلی زود این جوانه‌های امید را با قهرمانی خود بارور کرد.
 
سیاوش عسگری زاده یکی از فرزندان بهبود یافته محک است که مبتلا به سرطان خون از نوع AML بود. او با تلاش و مقاومت توانست در مسابقات ماتسوشیما استان همدان در وزن 60- کیلوگرم رده سنی جوانان مقام سوم را کسب نماید و ثابت کند سرطان مانعی برای دستیابی به قهرمانی نیست.
 
در محک هر روز می‌توان درس امید به زندگی را از کودکان آموخت. کودکانی که در دوران درمان و مبارزه با سرطان، جوانه‌های امید در قلبشان سبز شده و پس از بهبودی ریشه‌های این جوانه‌ها محکم‌تر از قبل باقی می‌ماند و می‌بالد، می‌توانند درس بزرگی برای ما باشد که سرطان پایان زندگی نیست...
ارسال این صفحه برای دوستان