آخرین بروز رسانی سایت جمعه 6 مهر 1397
 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

  

 

 

 

  

 
 
سلام
به نام خدايي كه در قلب‌هاي مهربان عشق را آفريد.
در اين روزهاي گرم و در ميان شلوغی و ترافيك و بدو بدوهاي مردم در يك گوشه‌اي از شهرمون در يك خانه بزرگ تولد بوده. اين خونه 25 ساله شده.
تولد مهرباني. تولد گذشت و ايثار. خانه اي كه آجرها و اسكلت آن با عشق بنا شده جايي كه ساکنان آن کودکانی هستد كه در ميان سختی و بیماری و سوزن و دارو در حالی که سِرُم شیمی درمانی در دستشان است بادكنك‌هايشان را به هوا پرتاب مي‌كنند و با صداي خنده شادانه تلاش مي‌كنند زودتر صاحب بادكنك باشند. اونا دوست دارند بازي كنند و شاد باشند كودكي كنند، هر چند اين كودكي پر از مبارزه‌های بزرگ باشد.
اين روزها تولد 25 سالگي محك است. جايي كه بچه ها براي خوب شدن و بزرگ شدن با سرطان مي جنگند و به آرزوهاي بزرگي كه در آينده دارند فكر مي‌كنند و پدرها و مادرها همراه بچه هاشون اين سختي ها را تحمل مي كنند، دعا مي‌كنند و امیدوارند.
امیدوارند براي اينكه جايي هست كه اون‌ها امنيت را با ورود به اونجا حس مي‌كنند. جايي كه همدرد و همدل آن‌ها است. جايي كه احساس غربت را از اونا دور مي‌كند جايي كه به جز فرزندشان يه چيز ديگه اي فكر نمي‌كنند.
من آرزو مي‌كنم كاش مي‌شد در محك روزي كه همه بچه‌ها قطع درمان شدن را جشن گرفت كاش ريشه كن شدن سرطان را جشن گرفت.
كاش مي‌شد همه بچه‌ها براي ديدار هم و گذراندن يك روز خوب کنار هم جمع بشن و با خاطره خوبي از گذشته جشن سلامتی بگيرن.
به اميد اون روزها محك عزيزم تو همچنان با اقتدار بمان و دستان مهربانت براي گرفتن و خوب شدن بچه ها باز نگه دار.
دوستت دارم
تولدت مبارك 
 
علي - فرزند محک
ارسال این صفحه برای دوستان