0 کمک آنلاین
آنکولوژی کودکان

محک باری از دوش من به عنوان یک پزشک برداشته است

  • ۷ تیر ۰۱
  • 50 بازدید
  • 0 دیدگاه

گفتگو با دکتر پرستو ملایی توانا، آنکولوژیست کودک بیمارستان لقمان:
محک باری از دوش من به عنوان یک پزشک برداشته است

روزی که تصمیم گرفت فوق‌تخصص‌اش را در رشته آنکولوژی‌ کودکان اخذ کند، مشکلاتش را می‌شناخت. می‌دانست که رشته سختی است، برای دریافت این تخصص باید به جای ۲ سال، سه سال تلاش کند و از همه مهم‌تر، هر روز کودکانی را ببیند که با سرطان مبارزه می‌کنند. اما مطمئن بود که بسیاری از سرطان‌های کودک، گرچه درد زیادی برای بیمار، همراه و پزشک او دارد اما اگر به موقع تشخیص داده شود، قابل درمان است. دکتر «پرستو ملایی توانا»، آنکولوژیست کودکان، ۵ سال است که عمرش را صرف درمان کودکان مبتلا به سرطان کرده و باور دارد در این رشته می‌توان به بیمار و جامعه خدمت کرد.
دکتر توانا با اشاره به اینکه رشته آنکولوژی کودکان جزو کم‌اقبال‌ترین رشته‌های پزشکی است گفت: «این رشته مشکلاتی دارد که قابل مقایسه با سایر رشته‌های فوق‌تخصص نیست. کار با داروهای شیمی درمانی و ظرفیت محدود تخت‌های بیمارستانی برای درمان کودکان از آن جمله است. از سوی دیگر در بسیاری از موارد رزیدنت‌ها نمی‌توانند به تنهایی مشکلات پیش آمده را مرتفع کنند و در خارج از ساعت کاری با پزشک در ارتباطند. ارتباط با کودک بیمار و خانواده او که نگرانی‌های بسیاری هم دارد از دیگر مشکلات این رشته است.»
وی ادامه داد: «سرطان خون، جزو شایع‌ترین سرطان‌های کودکان است که در صورت تشخیص به موقع، درصد بسیار زیادی از این نوع سرطان‌ درمان می‌شود و همین موضوع باعث می‌شود که خستگی و سختی‌های ناشی از درمان کودکان مبتلا به سرطان از بین برود. برای من لذتی بیشتر از دیدن شادی والدین در روز قطع درمان فرزندانشان نیست. اینکه ببینی تلاش‌هایت باعث کاهش درد کودکی می‌شود و او را به سلامتی می‌رساند بسیار شیرین است. تجربه این لحظات است که امید به ادامه مسیر را در ما زنده نگه می‌دارد و باعث می‌شود خودمان را با هر شرایط سختی وفق دهیم.»

 

مراقبت از کودکان مبتلا به سرطان در بیمارستان لقمان به خوبی صورت می‌گیرد
وی با بیان آنکه مهم‌ترین دغدغه یک پزشک آنکولوژیست تأمین دارو و امکانات بیمارستانی است ادامه داد: «من در بیمارستان لقمان مشغول به کارم و در اینجا امکانات مناسبی برای درمان کودکان فراهم شده است. اتاق کودکان مبتلا به سرطان تک‌تخته است و تهویه مطلوبی دارد. مدیریت داروخانه بیمارستان تلاش می‌کند تا داروهای مورد نیاز کودکان را تأمین کند.»
وی با بیان آنکه شش اتاق تک تخته در این بیمارستان به کودکان مبتلا به سرطان اختصاص دارد ادامه داد: «سرپرستار این بخش همراهی بسیاری با ما دارد و اگر کودکی در اتاق دو تخته بستری شود هم تلاش می‌کنند تا حد امکان، تخت دوم خالی بماند.
وی با بیان آنکه شرایط در همه بیمارستان‌های دولتی و دانشگاهی اینچنین نیست افزود: «اغلب بیمارستان‌هایی که کودکان مبتلا به سرطان در آن بستری هستند چند تخته هستند و بیمار مبتلا به سرطان در کنار سایر بیمار‌ها در یک اتاق قرار دارد. یا تخت‌ها پر است و کودک برای تزریق دارو معطل می‌شود. با اینکه ما جزو مراکز اقماری شناخته می‌شویم اما در مراقبت از بچه‌ها با این مشکلات روبرو نیستیم. همکاران من سختی‌های بسیاری را تحمل می‌کنند تا یک کودک به سلامتی برسد.»

 

هزینه دارو و درمان دغدغه بسیار بزرگی است
توانا با بیان اینکه محک توانسته با مشارکت در تأمین هزینه دارو و درمان کودکان مبتلا به سرطان نگرانی خانواده‌ کودکان مبتلا به سرطان را کاهش دهد ادامه داد: «بسیاری از خانواده‌ها از همان لحظات اول آگاهی نسبت به بیماری فرزندشان، نگران هزینه آن هستند. وقتی به آنها می‌گویم موسسه محک در تامین هزینه های دارو درمان یاری‌شان می‌کند، آرامش خاطر پیدا می‌کنند. هر چه باشد درمان سرطان طولانی مدت است و هزینه دارو زیاد است همچنین هزینه‌های تصویربرداری، آزمایشگاهی، بستری و غیره هم هست. که مجموع این هزینه ها برای هر خانواده‌ای بسیار سنگین است بودن محک تا امروز باری از دوش من به عنوان یک پزشک برداشته است.»
وی با بیان آنکه محک با کاهش دغدغه خانواده‌ها، دغدغه ما پزشکان هم کم می‌کند ادامه داد: «اگر بیمار من نتواند هزینه دارو را تأمین کند، آرامش من هم بهم می‌ریزد چون می‌دانم این بیمار بدون دارو با چه مشکلاتی روبروست.»

 

وظیفه خود می‌دانم که در ایران بمانم
پزشک خون و آنکولوژی بیمارستان لقمان با بیان اینکه همه این مشکلات هیچ وقت باعث نشده به ترک ایران فکر کند افزود: «ما درس می‌خوانیم و هدفمان خدمت است. درست است که کودک ایرانی و غیرایرانی با هم فرقی ندارند اما اگر همه بخواهند بروند، سرنوشت کودکان بیمار ایران چه می‌شود؟ وظیفه خود می‌دانم که در ایران بمانم و به کودکان کشورم خدمت کنم.»
وی ادامه داد: «من یک مادرم و می‌دانم که بزرگ‌ترین وابستگی دنیوی هر انسانی، فرزندش است. هر پدر و مادری با دیدن بیماری فرزندش، رنجی سخت متحمل می‌شود و من هر بار با دیدن هر کودک مبتلا به سرطان، این رنج را تحمل می‌کنم. رنجی که با مادر شدنم بیشتر شد و از سوی دیگر، انگیزه‌ام برای رساندن این کودکان به سلامتی هم قوت گرفت. من مطئنم که با تشخیص زودهنگام سرطان، بیماری با درد کمتر و سریع‌تر درمان می‌شود. امیدوارم روزی برسد که افزایش آگاهی والدین و پزشکان نسبت به علائم سرطان کودک باعث شود که کودکان درمان راحت‌تر و کم‌هزینه‌تری را تجربه کنند.»
برخی گمان می کنند، مؤسسه محک تنها حامی کودکانیست که در بیمارستان محک بستری می‌شوند و تنها پزشکانی که به درمان کودکان تحت حمایت محک می‌پردازند، پزشکان مستقر در بیمارستان محک هستند. در شرایطی که محک موسسه‌ای متعلق به تمام کودکان مبتلا به سرطان در سراسر ایران است و گستره فعالیتش به اندازه جغرافیای سرزمینمان. در بیش از سی سال فعالیت محک، بیش از ۳۷۵۰۰ کودک در بیمارستان‌های دولتی و دانشگاهی سراسر ایران مراحل درمان را با حمایت محک طی کرده‌اند که از این تعداد بیش از ۹۷۰۰ کودک با همراهی پزشکان خون و آنکولوژی به بهبودی رسیده‌اند و بهبودی بیش از ۲۰ هزار کودک مبتلا به سرطان، در گرو فعالیت این پزشکان و همراهی مردم است.

به نقل از خبرگزاری مهر

دیدگاه‌ها

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.